Cześć
nazywam się
Sebastian Rogowski
i
chciałbym opowiedzieć Ci coś o sobie
i
o historii
mojej pasieki.

Nasza przygoda z pszczelarstwem zaczęła się od mojego dziadka – Franciszka Rogowskiego. To on pierwszy zakochał się w pszczołach – w ich porządku, cierpliwości, mądrości. Zaszczepił tę pasję mojemu tacie, Lechowi, który przez lata z ogromnym oddaniem i miłością prowadził pasiekę.

To właśnie od niego wszystko zaczęło naprawdę nabierać kształtów. To on tchnął w Pasiekę życie, zbudował ją krok po kroku, inwestował czas, energię i serce. I to na jego cześć nazywamy ją dziś Pasieką u Lecha. Bo to był jego świat – pełen ciepła, zapachu wosku, dźwięku pracujących pszczół i miłości do natury.

W listopadzie 2024 roku tato odszedł pokonany przez chorobę. Mimo to, jedno było pewne – pasieka nie mogła przestać istnieć. Teraz to ja razem z moją żoną Anią i dwójką naszych dzieci, Julią i Szymonem, staramy się kontynuować to, co stworzył mój tato.

To nie jest nasza praca – każdy z nas ma swoje zawodowe życie. Ale pszczelarstwo to coś, co daje nam radość, spokój i poczucie bliskości – z naturą i ze sobą nawzajem. To nasze rodzinne hobby, które stało się ważną częścią codzienności.

Robimy to z sercem – tak, jak robił to tata. Dla siebie, dla dzieci, dla tych małych, pracowitych istot i dla tych, którzy kochają prawdziwy, pachnący miód.